Nie lubimy się z IE, ale jeszcze bardziej nie lubimy się z IE6. Stąd bardzo cieszy akcja prowadzona na stronie http://www.ie6.pl/

Sieć WWW, jaką dziś znamy, ma około 15 lat. Przeglądarka Internet Explorer 6.0 więcej niż połowę tego. Gdyby przenieść tę sytuację do domowego ogniska i porównać z telewizją, to trochę tak, jakbyś trzymał w domu 35-letni telewizor. Ani to rozsądne, ani wygodne, ani tym bardziej bezpieczne.

Nic dodać nic ująć.

Jeżeli chodzi o czytelników mikowhy.pl to IE6 ma 8,546% udziału „rynku”, ale wystarcza to niestety na 3 miejsce (FF wygrał i dostał 56,698%).

Jeszcze tylko troszkę i będzie po wszystkim. Ponownie – tym razem niestety boleśnie na własnej skórze – przekonałem się, że to, co w telewizji jest cudownie kolorowe, miękkie i specjalnie dla mnie, nie do końca takim jest.

Mówili – kredyt – od ręki, z kawą nawet. Nie do końca niestety. Branie kredytu na na przenośny parasol na kółkach okazało się drogą przez mękę. Twierdzą, że dziś już na pewno będzie po wszystkim… Wierzyć im? Kawą do tej pory nie poczęstowali, a troszkę już razem posiedzieliśmy.

Siedzę więc jak na szpilkach. Dzwoni telefon…

W słuchawce zmęczony, mechaniczny głosik panienki z pudełeczka: „Proszę czekać, będzie połączenie z konsultantem. Proszę czekać, będzie połączenie z konsultantem”. Fajnie, super – czekam. Klimat jak z rozmów kontrolowanych. Nawet mid’owej (że o wav’owej nie wspomnę) muzyczki w podkładzie nie ma.

Po jakiś 3 (dosłownie) minutach odzywa się inna panienka, jakby mniej mechaniczna, choć właściwie to może ta sama tylko z innego pokoju? Nieważne.

- Dzień dobry, nazywam się Taka Śmaka – recytuje – dzwonię z firmy Centertel… – nie wierzę, ręce opadają (nota bene – chyba chodziło jej o Orange – ach, te nazwy, zawsze się gubię).

Pani się produkuje. Ja – miły jak zawsze, wszak ona w pracy, a ja to rozumiem i dodatkowo z domu wychowany zacnie.

- Czy może chciałby pan… – no jakoś nie bardzo – …rozumiem, ale może… – hmm, raczej nie. I tak sobie gawędzimy.

Oboje się staramy. Jednak z czasem ciutek zaczynam się już denerwować; kawa stygnie, raport czekam, a panienka mnie napastuje. W sumie powinienem się cieszyć, może ja jakiś lewy jestem? W pewnym momencie pani mnie „zabiła”: czy miałby pan ochotę otrzymywać SMSy reklamowe? (ok – nazwała je trochę inaczej – nie pamiętam jak).

Tak się składa, że jakiś czas temu moja stara wysłużona Nokia odmówiła przyjmowania smsowego spamu więc poprosiłem o wyłączenie takiej usługi. Tak – jest taka możliwość w idei (o przepraszam – w orange). Rzeczywiście, jak ręką odjął – z godziny na godzinę przestali mi wysyłać info o wszystkim – polecam!!!

Kolejny raz odmówiłem, pani niezmordowanie kontynuuje.

- Mam dla pana jeszcze jedną ofertę, jednak zanim ją przedstawię muszę uzyskać pańską zgodę na przetwarzanie etc. etc. danych osobowych przez firmy takie i owakie, które współpracujące… Zgadza się pan? – wyrzuciła z siebie chyba na jednym oddechu.

- Nie, nie zgadzam się.

- yyy??? – cisza. Czyżbym był pierwszy, który się nie zgodził? – A, to do widzenia. Rzut nausznikową słuchawką. Uff… lekko nie było, ale niczym dentystę, mam to już za sobą.

Z banku nadal nie zadzwonili.

Siadam, kawa wystygła. Psia – znów. Samochody za oknem cały czas jakoś powarkują.

Całe to wydarzenie przypomniało mi jednak o zapowiadanej pod koniec zeszłego roku zmianie regulaminu, który Orange miała przeprowadzić do końca lutego 2008.

Krótko za gazetą:

Zgodnie z decyzją UKE, do końca lutego Orange musi zmienić regulamin świadczenia usług. A to oznacza, że teoretycznie każdy będzie mógł bezkarnie odejść z sieci. Ale Orange próbuje się bronić i sprawą może zająć się resort infrastruktury

W grudniu 2007 UKE wykrył, że Centertel, operator sieci Orange, zamieścił w regulaminie informacje o sposobie reklamacji niezgodne z postanowieniem ministra infrastruktury. W związku z tym musi je zmienić, a każda zmiana regulaminu (nawet ta na korzyść klienta) sprawia, że abonent może zerwać umowę z operatorem, nie ponosząc konsekwencji. To oznaczałoby, że 5,5 mln abonentów Orange może opuścić swego operatora, nawet jeśli niedawno zawarli umowę i kupili kosmiczną maszynę dzwoniącą za złotówkę.

Czy aby na pewno? No właśnie nie wiem. Googluję i jakoś nie mogę pewnej odpowiedzi odszukać. Pisma w tej sprawie żadnego nie dostałem od Orange.

Nie ukrywam, że chętnie bym owego operatora zmienił i to nie do końca dlatego, że zarobić bym chciał na jakimś telefonie – nie, po prostu więcej dzwonię do Plusa. No i jakoś mnie poniższe połączenie strachem napawa

Może ktoś z Was ma informacje na ten temat? Wszak mamy marzec i regulamin (w PDFie) już powinien być inny. Pewnie się procesują – szukam dalej.

Cóż, w życiu większości z nas nadchodzi ten moment kiedy kolejny poniedziałkowy poranek spędzony w zatłoczonym autobusie (tramwaju) prowadzi do rozstroju nerwowego. Kiedy kolejna osoba ocierająca się o twoje plecy zrzucając z nich plecak z laptoczkiem patrzy na ciebie jak na mordercę, który rzeczonym plecakiem chciał właśnie dokonać rytualnego mordu.

Ja miałem właśnie dziś taki dzionek. W związku z czym stwierdziłem – już chyba ostatecznie i nieodwołalnie – że czas nabyć środek zdatny do poruszania siebie i moich czterech liter po ulicach Poznania.

Jako, że mój znajomy z czasów dawnych wspominał ostatnimi czasy, że sprzedać coś jeżdżącego ma w planach postanowiłem w ruch machinę kupowacza wprawić.

Zapytać można „co to wszystko ma wspólnego z tym blogiem?” -jasne, że można – wola wolna. Będę się jednak bronić:

• ten blog jeszcze właściwie nie wiadomo o czym jest,
• a w poście tym wspomnę o czymś co łączy się jednak ze światem tym innym, wirtualnym.

Otóż pomimo tego, że nie jestem Misztalem jakowymś i nie kupuję samochodu za PKB średniego afrykańskiego państewka nadal kilka złotych mi zabrakło. Co robić? Zakredycić – nie ma innego wyjścia. Ale gdzie? Jak? U kogo?

No i właśnie tu zaczynają się schody. Nie znam się zupełnie na ogólnie pojętych pieniądzach. O kredycie to kiedyś słyszałem jak byłem w Znaku i laptopa kupowałem, ale to nie było specjalnie kłopotliwe. Po prostu powiedziano mi: „… tak, może pan na raty nabyć” i było po wszystkim – dostałem numer konta i miesięczną kwotę, złożyłem zlecenie stałe na czas określony i resztę zrobiło Inteligo. Teraz jest trochę trudniej. Kwota jakby wyższa, a i sam nabytek (choćby gabarytowo) większy.

Więc co robić? No szukam. Jako żem leniwy w chodzeniu po mieście i dopytywaniu się co i jak postanowiłem po raz kolejny sprawę powierzyć „Sieci”. Przeglądając wyniki wyszukiwania trafiłem między innymi na coś takiego jak Kiosk Finansowy PDK z przezacnym, łopatologicznym narzędziem do obliczania miesięcznych rat kredytowych. Poprzesuwałem suwaczki, odczytałem – brzmiało nieźle. Wypełniam krótki wniosek (naprawdę krótki), podaję czas oczekiwanego kontaktu ze strony konsultanta i… po 10 minutach dzwoni pani. Nie ukrywam, miło mnie to zaskoczyło. Niestety, na tym zakończyło się dobre wrażenie. Pani smutnym, zaspanym i zmęczonym głosem przedstawiła się, poprosiła o potwierdzenie moich namiarów oraz kwot wcześniej podanych i… (przypominam, że kupuję samochód) zaproponowała mi kredyt gotówkowy, gdyż:

On wychodzi lepiej i już…

Po moich usilnych próbach dopytania się dlaczego jednak lepiej skoro ja kupuję samochód, a oni udzielają między innymi kredytów motoryzacyjnych, pani rzekła coś o banku w dowodzie rejestracyjnym i coś o pani Monice… Hmmm, o co chodzi?

Otóż, kredyty gotówkowe przyznawane są praktycznie od ręki, natomiast na samochodziki wymagają sporządzenia czegoś tam jeszcze dodatkowego – generalnie problem, a i pewnie prowizja w tym miesiącu od gotówkowych większa. Koniec końców udało mi się jednak namówić panią konsultantkę na to żeby kliknęła coś tam w swoim komputerku i umówiła ze mną inną konsultantkę – tę od samochodów.

Ma dzwonić około godziny 12. Pogadam, ale szukam dalej… Jest na szczęście jeszcze kilku innych na moje pieniądze.

A, i jeszcze jedno. Pamiętacie coś takiego jak giełda samochodowa?

Bogu dzięki za internet, bogu dzięki za MotoAllegro i Gratkę. Uff, jak ja się cieszę, że nie urodziłem się 100 lat temu…

PS. Aż się boję pomyśleć, że mam to coś jeszcze ubezpieczyć.