Nie wiem czy to te krótkie dni tak na mnie wpływają czy rzeczywiście staje się to faktem, że coraz więcej czasu siedzę w pracy. Nie da się ukryć, że (nie licząc snu) godziny, które spędzam w domu mają się praktycznie nijak do tych, które spędzam w biurze bądź będąc w trakcie zmierzania tam (ewentualnie stamtąd wracając).

Dużo słyszy się o warunkach pracy w google czy innych zamorskich firmach. Wydaje mi się, że osoby, które takowe plany obmyślają nie kierują się tylko i wyłącznie chwilową fanaberią czy tęsknotami lat młodzieńczych. Co więcej, wydaje mi się, że w tego rodzaju firmach brak jest (lub też jest ich stosunkowo niewiele) ludzi w wieku moich rodziców przyzwyczajonych do szarych, pozbawionych duszy wnętrz biurowców. Mam wrażenie, że wydawanie pieniędzy na ciekawe wnętrze szybko się zwraca. Wiem, że to banał, ale zadowolony i uśmiechnięty pracownik to z pewnością osoba, która dla mnie więcej zarobi.

Można powiedzieć, że kryzys, że ciesz się mając pracę – cieszę się. Nie zmienia to jednak faktu, że lubię gdy wokół mnie jest ciekawie. Już nie tylko pensja wpływająca terminowo na moje konto czy wyjazdy integracyjne poprawiają moje samopoczucie. Tak maluteńka zabawka jak tarcza do darta potrafi skłonić ludzi by zostać po godzinach, pogadać, pośmiać się.

Nasze pokolenie ma serdecznie dość nudnych biurowców, wygodnych, spełniających wszystkie standardy krzeseł, które swą identycznością i nudą zabijają. Szaf pancernych i przepierzeń. Może czas zdać sobie z tego sprawę, że pracodawca naprawdę może pomóc zbudować dobrą, luźną atmosferę nie inwestując w to ciężkich milionów.

Tak mi się zebrało gdy trafiłem dziś do techcrunch’a. Kto z Was nie chciałby poćwierkać w takim otoczeniu?

Korpo > More korpo > …?

Reklama od kuchni

countdown(2009,8,8,15,0);
function countdown($year, $month, $day, $hour, $minute)
{
$the_countdown_date = mktime($hour, $minute, 0, $month, $day, $year, -1);
$today = time();
$difference = $the_countdown_date - $today;
if ($difference < 0) $difference = 0;
$days_left = floor($difference/60/60/24);
$hours_left = floor(($difference - $days_left*60*60*24)/60/60);
$minutes_left = floor(($difference - $days_left*60*60*24 - $hours_left*60*60)/60);
echo $days_left ."+". $hours_left."+".$minutes_left;
}

Jakiś czas temu wpisałem sobie w okienko WP taki mały skrypcik. Jakoś powoli wyechowują się same zera. Tak ma działać powiecie – no fakt, ale zobaczcie gdzie go wpisałem: www.ania-mikolaj.pl i popatrzcie na argumenty tej małej funkcji.

Nie da się ukryć, że to już dziś – ano dziś

Wszystko zaczyna się o 15 na wzgórzu świętego Wojciecha w Poznaniu. Potem kierujemy się na Stary Rynek – gdyby kto szukał gdzie co i jak to w linku wyżej wszystko znajdzie. Gdyby kto chciał się pośmiać z Mikusia – zapraszam – może być rzeczywiście zabawnie.

1. Ostatnio czytałem u Makowca coś jakże na czasie. Trudno się nie zgodzić, że wydanie takich pieniędzy na sukienkę (a wierzcie mi – to tylko procent reszty wydatków) oraz zatrudnienie „kameruna” jest… dziwne. Osobiście nie przepadam za filmowaniem tego typu wydarzeń – wątpię bym kiedykolwiek znalazł czas na obaczenie tego ponownie. Niemniej jednak samo zdarzenie warte jest archiwizacji. Dlatego też zdecydowaliśmy się na zdjęcia, na baaardzo zacne zdjęcia (mam nadzieję, że takowymi się okażą). Zapłaciłem za to naprawdę sporo jednak gdy oglądałem album znajomych popełniony przez Dagmarę i Piotra stwierdziłem, że warto. Gdyby kogoś z Was również capnęło – polecam;
2. Oj było się działo z miejscem wieczornym. Mieliśmy się wybrać do Czerwonego Fortepianu (coś nie tak z ich stroną – nie chce się wczytać), ale knajpę zalało – wesoło, szczególnie, że okazało się to niedawno. Nie umiem i nie lubię tańczyć więc tego punktu nie przewidziano. Jak dołoży się do tego nasza niechęć do przysłowiowych „spoconych wujaszków” naturalną decyzja było wesele zwane angielskim. Spożywamy i tyle. Koniec końców zdecydowaliśmy się na inne miejsce co ma swoje pozytywy. Na górze rodzinnie i pogawędkowo jednak dół zostaje otwarty dla luda więc jak ktoś chce – zapraszam. Piwko w soboty służy wszystkim.
3. Z powodu dzisiejszej okazji odpuszczam sobie wieczorne siedzenie nad JS.
4. Od jakiegoś czasu zbieram zdjęcia małych grafiti – a tak sobie o tym napiszę.
   
5. Po wszystkim – a było ich sporo – trudnościach, najchętniej zrobiłbym to tak. Niestety polski kościół jest tak smutnym i przestarzałym organizmem, że jakoś tego nie widzę. Chciałbym tak odreagować… oj bardzo…
   
6. Pytaliście o kawalerski. Był upojny… spędzony na blipie… (1, 2);
7. I prezent ślubny sobie zrobiłem jak pewnie niektórzy z Was wiedzą;
8. Trzeba się powoli zbierać, jechać po Andrzeja, któremu jestem bardzo wdzięczny, że przyjechał z tak dalekich krajów;
9. Ależ przy takim ślubie jest latania – trochę się wyluzowałem popełniając ten wpis. No nic – jadę – trzymajcie kciuki

Więcej też jest…

A dzień przed… no przed…

Stąd…

Wszystko wygląda bardziej jak jakiś viral jednak jest niesamowite – nawet gdyby to ściema była.

Stare, ale jare… odpowiedź jest prosta